Niezwykła historia botoksu

toksyny botulinowej, Toksyna botulinowa, Clostridium botulinum, botulinowa jest

Jeśli chodzi o interwencje estetyczne, wstrzyknięcie botoksu lub toksyny botulinowej jest najczęstszą procedurą kosmetyczną wykonywaną dzisiaj. Amerykańskie Towarzystwo Chirurgów Plastycznych szacuje, że w 2014 r. Blisko siedem milionów osób otrzymało zastrzyki z toksyny botulinowej. Aby umieścić tę liczbę w lepszej perspektywie, siedem milionów to prawie populacja Arizony.

Większość osób kojarzy wstrzyknięcia toksyny botulinowej z leczeniem zmarszczek; jednakże ten niezwykły środek jest niezwykle wszechstronny i stosowany w wielu innych stanach, w tym w spastyczności, skurczu gałek ocznych (to jest kurczu powiek), przykurczu szyi (tj. dystonii szyjnej), migrenach i nadreaktywnym pęcherzu. Botoks jest również stosowany w leczeniu ciężkiego pocenia się pod pachą (to jest nadmiernej potliwości).

Historia tego, jak doszliśmy do wstrzyknięcia tej toksyny drobnoustrojowej do naszych ciał w celu leczenia zmarszczek jest fascynująca i nieoczekiwana.

Czym jest Botox?

Botoks lub toksyna botulinowa jest wytwarzana przez bakterię Clostridium botulinum. Na wolności zakażenie bakterią Clostridium botulinum powoduje zatrucie jadem kiełbasianym, rzadką, ale powodującą inwalidztwo chorobę. Botulizm zaczyna się od paraliżowania mięśni twarzy, jamy ustnej i gardła, zanim rozprzestrzeni się na resztę ciała. Kiedy botulizm paraliżuje mięśnie używane w oddychaniu, może nastąpić śmierć. Należy zauważyć, że w maju 2017 r. Wybuchła epidemia zatrucia jadem kiełbasianym w Kalifornii, sięgając sosu z sera nacho sprzedawanego na stacji benzynowej. W rezultacie 10 osób zostało hospitalizowanych, a jedna osoba zmarła.

Chociaż

Clostridium botulinum występuje w kilku szczepach – osiem serotypów A, B, C1, C2, D, E, F i serotypy A i B tylko z G są używane do tworzenia preparatów klinicznych. Po wstrzyknięciu do mięśnia, toksyna botulinowa zalega terminalem nerwowym i wiąże się w ten sposób zapobiegając uwalnianiu acetylocholiny, neuroprzekaźnika. Bez acetylocholiny aktywność mięśni ustaje. Ten ogniskowy lub specyficzny dla miejsca paraliż łagodzi zmarszczki i zatrzymuje skurcze. Innymi słowy, Botox działa poprzez "paraliżowanie" zmarszczek.

Oprócz ingerencji w uwalnianie acetylocholiny toksyna botulinowa przeszkadza również w uwalnianiu bólu i mediatorom zapalnym, w tym substancji P i glutaminy, co wyjaśnia, dlaczego toksyna botulinowa jest stosowana w leczeniu migreny.

Do działań niepożądanych po leczeniu toksyną botulinową należą: siniak, obrzęk, bóle głowy, uczucie dyskomfortu oraz osłabienie mięśni, które mogą wpływać na mięśnie otaczające wstrzyknięte mięśnie.

Przed wstrzyknięciem toksyny botulinowej należy przerwać stosowanie leków przeciwzakrzepowych na 2 tygodnie, aby zminimalizować powstawanie siniaków. Ból w miejscu wstrzyknięcia można zminimalizować za pomocą igły o małej średnicy, stosując miejscowy środek znieczulający lub oblodzeniowy obszar przed wstrzyknięciem. Ponadto leczenie toksyną botulinową należy rozpoczynać od mniejszej dawki i stopniowo zwiększać.

Efekty toksyny botulinowej zanikają w czasie.

Po początkowym oczyszczeniu chemicznym nerw kończy się lub regeneruje, a funkcjonalność zostaje przywrócona po 120 dniach. Innymi słowy, po zmianie zakończenia nerwu, Botox działa przez około 120 dni, zanim nerwy się zregenerują. Ta przywrócona funkcjonalność zakończeń nerwowych wyjaśnia, dlaczego ludzie czasami otrzymują seryjne zabiegi w tych samych miejscach.

Nie ma generycznej wersji toksyny botulinowej, z kilkoma preparatami dostępnymi na rynku, w tym Botox i Dysport. Te preparaty nie są zamienne i są dawkowane w różny sposób. Te oddzielne iteracje toksyny botulinowej różnią się w zależności od masy cząsteczkowej, zaróbek (to jest pożywki) i białek kompleksujących.

Początki botoksu

Clostridium botulinum

odkrył po raz pierwszy belgijski naukowiec o nazwisku Emile Pierre van Ermengem po wybuchu botulizmu w Belgii. W latach dwudziestych naukowcy z University of California w San Francisco próbowali najpierw wyizolować toksynę botulinową. Jednak upłynęło 20 lat, zanim toksyna botulinowa została ostatecznie wyizolowana w postaci krystalicznej przez dr Edwarda Schantza. W latach 70. naukowcy zaczęli stosować toksynę jadu kiełbasianego do leczenia zeza (tj. Oczu skrzyżowanych). Podczas testowania tego leczenia u małp, naukowcy zauważyli, że toksyna botulinowa zmniejsza zmarszczki w glabeli. Grzebień to skóra między brwiami i nad nosem.

Po udanej toksynie botulinowej w leczeniu zeza, Allergan udzielił licencji na leczenie i nazwał ją botoksem. Następnie Botox otrzymał aprobatę FDA do różnych zastosowań medycznych i kosmetycznych.

Oto daty różnych zatwierdzeń FDA dla toksyny botulinowej:

Strabismus i kurcz powiek w 1989 r. Dystonia szyjna w 2000 r.

  1. Linie dźwigaczkowe w 2002 r.
  2. Nadmierna potliwość osiowa (nadmierne pocenie się) w 2004 r.
  3. Migreny przewlekłe i spastyczność górnych warg w 2010 r.
  4. Nietrzymanie moczu w 2011 r.
  5. Nogi Crowa (boczne linie canthal) w 2013 r.
  6. Należy pamiętać, że chociaż lekarze stosują toksynę botulinową w leczeniu wielu rodzajów zmarszczek na twarzy, większość tego leczenia jest nieoficjalna. Innymi słowy, twój lekarz stosuje kliniczną ocenę w leczeniu botoxem zmarszczek na twarzy.
  7. W annałach medycyny toksyna botulinowa jest prawdopodobnie najbardziej godna uwagi, ponieważ była to pierwsza iniekcja drobnoustrojowa stosowana w leczeniu choroby. Wstrzyknięcie produktów bakteryjnych do ludzkiego ciała stanowi nowy wynalazek. Z każdym rokiem naukowcy opracowują więcej formuł tego wszechstronnego środka i znajdują dla niego więcej zastosowań.

Słowo od Verywell

Botox jest wszechstronnym środkiem powszechnie stosowanym w leczeniu wielu rodzajów zmarszczek. Ogólnie rzecz biorąc, stosowanie Botox jest stosunkowo bezpieczne, z kilkoma niekorzystnymi skutkami. Jeśli jesteś zainteresowany zabiegami z Botox, porozmawiaj ze swoim dermatologiem.

Like this post? Please share to your friends: